Mark Meurrens (21.04.1940 - 19.09.2013)

Als mens.
Mark werd geboren in Haren, deelgemeente van Brussel. Daar maakte hij de naoorlogse agressieve verfransing mee waardoor hij 'flamingant' werd. In 1968 trouwde hij met Rachel van Hoof en kwam in Hulshout wonen. Samen hebben zij 5 kinderen en 14 kleinkinderen. Hij genoot van zijn groot gezin, vooral tijdens de vele samenkomsten en vakanties.

Mark was burgerlijk ingenieur van opleiding en was beroepsmatig actief in de luchtvaart. Mark was sociaal betrokken. Hij heeft zich een tijdlang ingezet in KWB en in catechese. Tot op vandaag was hij in de parochie actief in het zangkoor, Broederlijk Delen en als lector in de zondagsviering. Hij was medetrekker van het Davidsfonds en de ontwerper van de jaarlijkse fietszoektocht van de Chiro. Mark hield van cultuur en vooral van klassieke muziek. Hij speelde orgel en was Mozartkenner.

Als politicus.
Zijn politieke loopbaan begon in 1976  binnen de Hulshoutse Volksunie. Mark was onafgebroken gemeenteraadslid van 1982 tot 2007. Hij was bestuurslid, zetelde in de arrondissementele raad. Na Frans Van den Bruel en Eddy De Rijdt werd Mark de derde voorzitter. Verder zorgde Mark altijd voor het Volksunieblad. Hij schreef vele artikels, één daarvan was 'Dagboek van hertog Jan'.

Er waren zoveel zaken waar Mark voor ijverde. Toch enkele die we uitdrukkelijk willen vernoemen: het afbreken van de verbrandingsoven van Heist, het staken van de bouw van een brug over de Nete, het plaatsen van verkeerslichten en de redding van het Toreke.

In 2005 schreef Mark mee aan het verkiezingsprogramma en het bestuursakkoord voor ons plaatselijk Vlaams kartel. Zelf kwam hij niet op maar zette een stapje opzij voor Myriam Deckers en Gust Van den Bruel. Mark werd de vertrouwenspersoon van Gust, die blind is.

In 2011, onder impuls van Kurt Winkelmans en Stef Mattheus, maakte onze N-VA-afdeling een doorstart en werd Mark opnieuw tot voorzitter gekozen.

Voor de verkiezingen van 2012 kwamen we dus als N-VA op. Onze voorzitter zorgde voor een sterke lijst en een schitterende campagne. Na onze geweldige overwinning, waarbij Mark verkozen werd als raadslid, opteerde hij toch om de vertrouwenspersoon van Gust te blijven. Hierdoor kregen  Bart Ceulemans (gemeenteraad) en Hilde Bruynseels (OCMW-raad) de kans om in te schuiven.

Door de woordbreuk van CD&V en het opportunisme van Groen werden we naar de oppositiebank verwezen. Toen we van die slag bekomen waren, zijn we gedreven aan het werk gegaan.

We maakten plannen, we raakten op elkaar ingespeeld, we ontdekten ieders sterke troeven, we hadden verschillende dossiers die we aan het voorbereiden waren. Mark was hierbij onze mentor en ervaren coach.

Tot die donderdagmorgen, toen we met verbijstering en ongeloof het droeve nieuws vernamen.

Afscheid.
En nu, nu rouwen we. We treuren. We eren en gedenken Mark. We  proberen, net als velen, de familie bij te staan in hun groot verdriet. Ook wij zullen Mark blijven missen. Maar we zullen zijn werk verder zetten, met dezelfde kracht en verbetenheid. En we zullen Mark blijven herinneren als die warme mens die zich inzette voor zoveel en zovelen. Die stille en betrouwbare kracht die zich wegcijferde voor anderen. Die oog had voor de zwakkeren in de maatschappij, een vat vol ideeën en plannen, een inspiratiebron voor ieder. En ergens zal Mark altijd bij ons zijn.